1945-heden

Met de bevrijders kwamen de Canadezen, die hun intrek in het gebouw hebben genomen. Al snel na de oorlog bleek dat de familie Sloet van Oldruitenborgh niet meer op Beukbergen terug wilde komen. Er moest een oplossing voor het landgoed worden gezocht.
Luitenant Kolonel ds. Steenhuis, actief in het naoorlogse Nederlandse leger was op zoek naar een huis waar hij “de jongens” kon ontvangen. Hij zag kans de inmiddels leeg staande villa te huren. Kort daarop betrok hij met zijn gezin Beukbergen, en zo werd hij de eerste “directeur Beukbergen”.

Hiermee kreeg het landgoed een nieuwe bestemming: het begin van het vormingscentrum was daar. Op 23 februari 1950 werd Beukbergen officieel geopend door oud-minister van oorlog, Mr. J. Meynen. Vanaf 1954 is het terrein en het huis eigendom van de Stichting tot Steun van de Protestantse Geestelijke Verzorging bij de Krijgsmacht.
Toen in de vijftiger jaren de Amersfoortseweg werd verbreed, moest er onteigend worden. De tuinmanswoning moest hierbij het veld ruimen. Waar nu de beheerderswoning staat, bevond zich vroeger het stalgebouw met oranjerie. De situering van dit gebouw viel overigens samen met de moestuin en boomgaard. Uit de verhalen van mevr Tuinstra-Sloet blijkt hoezeer met liefde de passiebloem werd gecultiveerd in de oranjerie. Oleanders en sinaasappelbomen werden hier in de winter opgeslagen. Midden jaren vijftig van de vorige eeuw verdween ook dit gebouw en werd elders op het terrein de kapel bijgebouwd.

In de villa en het koetshuis vinden thans vergaderingen en bezinningsbijeenkomsten plaats van alle gezindten. Beukbergen is door zijn fraaie ligging een geliefde plaats om feestelijke gebeurtenissen te vieren en bijvoorbeeld huwelijksrecepties te houden. Vanaf 2003 worden op Beukbergen ook huwelijken gesloten door de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Zeist.